Άλλο Τίποτα Δεν Μένει

Στίχοι: Φώντας Λάδης

Μουσική: Μάνος Λοΐζος



1. Γιώργος Νταλάρας

Σαν φύγεις για την Άρτα Κιλκίς και Γιάννενα
τ’ αδέρφι μου για ρώτα πώς ζει και πώς περνά

Να ενωθούνε πες του με τ’ άλλα τα χωριά
να μην αργοσαπίζουν κι αυτοί σαν τη σοδειά

Άλλο τίποτα δε μένει πολιτείες και χωριά
στον αγώνα αδελφωμένοι για ψωμί για λευτεριά

Σαν πας και στην Αθήνα τράβα στη γειτονιά
να δεις τι κάνει η μάνα και τούτη τη χρονιά

Κι αν τα λεφτά δε φτάνουν πες της και δεν μπορεί
δε φταίνε τα παιδιά της μα οι μαύροι έμποροι

Άλλο τίποτα δε μένει πολιτείες και χωριά
στον αγώνα αδελφωμένοι για ψωμί για λευτεριά

Γιώργος Νταλάρας - ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΣ

Στίχοι:  

Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική:  

Μάνος Λοΐζος

	1.	Μάνος Λοΐζος
	2.	Χαρούλα Αλεξίου
	3.	Χρήστος Θηβαίος
	4.	Γιώργος Νταλάρας

Τα πολυβόλα σωπάσαν
Οι πόλεις αδειάσαν και κλείσαν
Ένας βοριάς παγωμένος
Σαρώνει την έρημη γη

Στρατιώτες έρχονται
Πάνε, ρωτάνε γιατί πολεμήσαν
Κι εσύ ησυχάζεις
Το δάχτυλο βάζεις
Να βρεις την πληγή

Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς

Στην πολιτεία βραδιάζει
Το χιόνι τις στέγες σκεπάζει
Ένα καμιόνι φορτώνει
Και κόβει στα δυο τη σιγή ...

Περιπολία στους δρόμους
Και κάποια φωνή που διατάζει
Κι εσύ ησυχάζεις
Το δάχτυλο βάζεις
Να βρεις την πληγή ...

Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
Μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς

Η μέρα κείνη δε θ΄ αργήσει

Στίχοι:  

Φώντας Λάδης

Μουσική:  

Μάνος Λοΐζος

	1.	Δήμητρα Γαλάνη & Μάνος Λοΐζος
	2.	Γιώργος Νταλάρας & Δήμητρα Γαλάνη
	3.	Χαρούλα Αλεξίου & Νίκος Πορτοκάλογλου

Η μέρα κείνη δε θ’ αργήσει
που μπρος μου θα σε ξαναδώ
το φως του ήλιου θα ραγίσει
και συ θα τρέχεις προς τα δω

θε να σκορπά το μέτωπό σου
χρυσή βροχή στον ουρανό
και θα `ν’ τ’ ωραίο πρόσωπό σου
κι απ’ το φεγγάρι πιο χλωμό

Κι όταν θα σμίξουν οι καρδιές μας
όλα θα λάμψουνε αλλιώς
και θα χαθεί μες τις σκιές μας
όλος ο κόσμος ο παλιός

Η μέρα κείνη δε θ’ αργήσει
κυνηγημένο μου πουλί
σε πήρε κάποτε η δύση
σε ξαναφέρνει η ανατολή

Για τη ζωή - 1983

Στίχοι:  

Γιάννης Ρίτσος & Ναζίμ Χικμέτ

Μουσική:  

Μάνος Λοΐζος

1.

Μάνος Λοΐζος

Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος
Δίχως απ’ όξω ή από πέρα να προσμένει τίποτα
Δε θα `χεις άλλο πάρεξ μοναχά να ζεις.

Η ζωή δεν είναι παίξε γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ’ έναν τοίχο
Με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ’ αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μαύρα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα `χεις δει το πρόσωπό τους
Και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, τίποτα πιο αληθινό απ’ τη ζωή δεν είναι

Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που θα φυτεύεις, σαν να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου
Όχι καθόλου για να μείνουν στα παιδιά σου
Μα έτσι, γιατί το θάνατο δε θα τονε πιστεύεις
Όσο κι αν φοβάσαι
Μα έτσι, γιατί η ζωή θε να βαραίνει πιότερο στη ζυγαριά